Rijksweekschool Amersfoort 1961 - 1966

Reünie







Klasgenoten Rijkskweekschool 1961 - 1966





Marijke van Leeuwen - Blanken





In welke jaren zat je op de kweekschool?


1961 - 1965.




Herinneringen aan leraren / leraressen.


De uitstraling en het enthousiasme van Renske Nieweg zijn onvergetelijk, haar uur koorzang in het gymlokaal het hoogtepunt van de week: ’Innsbruck ich muss dich lassen’.... Zelfs leerlingen die niet wisten hoe ze ’Un-dun-dip’ moesten zingen, verlieten na 4 jaar de school als nachtegaaltjes. En blokfluiten doe ik nog elke week in een groep!

Mevrouw Feekes liet ons bloemen meenemen naar school en dan stonden we gezellig met de hele klas om haar heen te luisteren naar haar boeiende verhandelingen over kruisbloemigen en lipbloemigen.

De heer Apperlo hield ons ternauwernood onder de duim en sprak altijd over: ’een hele bende liedjes’, terwijl de heer Rensink ons altijd wist te vermaken met zijn zeemansverhalen!

Een flink stuk van de ’Mei’ van Gorter kennen we allemaal uit ons hoofd dank zij de heer Schippers en ook zijn collega de heer Otto hoorde ons graag voor de klas een gedicht declameren! Vasalis was bij de meisjes favoriet!

In haar elegante ’Snoek’ kwam mevrouw Vincken altijd voorrijden om ons de edele handwerkkunst bij te brengen: naaien, breien, haken, borduren - ik heb er m’n hele leven lol van gehad!

Bij meneer Gerritsen huisjes in elkaar knutselen van karton of een sieraad van koper emailleren. Maar had je een volgend uur een repetitie van geschiedenis, dan dook je een uurtje onder op de voorraadzolder.....

In een muf kleedlokaal omkleden voor de gymles - je had het er graag voor over, want zowel bij mevrouw Van Embden als bij meneer Comijs deden we met plezier onze rek- en strekoefeningen.

Meneer Lokhorst was van alle markten thuis, want deze aimabele man bracht ons engels, geschiedenis en nederlands bij, als ik me niet vergis.

Steevast elke les overhoorde meneer Spaargaren onze duitse les. Een puik idee, want dàn leerde je wel!

Ach, creatief was ik niet echt, maar toch heeft meneer Krah wel een paar keer goedkeurend geknikt toen een tekening af was!

Voor psychologisch inzicht moest je vooral goed opletten in de klas bij meneer Kruiskamp. Of ’t geholpen heeft?...... Maar het lag niet aan hem!





Leuke herinneringen en anekdotes.


Tijdens een reünie moest het koor een optreden verzorgen. Er was flink geoefend met Renske Nieweg, want voor deze groep oud-leerlingen wilden we een goed figuur slaan. Ons repertoire was mooi en gevarieerd, al waren de meningen verdeeld over het laatste nummer:

’Als ’t windje waait, gaan wij nog niet scheiden
Maar ons verblijden
Tot het haantje kraait, tot het haantje kraait
Tot het ha-ha-haantje kraait!’

Met geestdrift werd het lied ten gehore gebracht, maar bij het laatste ’haantje’ staken een paar lolbroeken achteraan een bord in de lucht, waarop stond: FLOP.
Arme Renske......



Jaap ter Haar uit Spakenburg kwam met een grandioos plan: varen in een originele botter op het IJsselmeer! De klas was enthousiast en bijna iedereen was present. Het was schitterend weer en we voeren kalmpjes de haven uit. Op open water begonnen we echter behoorlijk te deinen en ik merkte al gauw dat ik me niet zo heel lekker voelde.

Maar de meisjes zouden in de kombuis koffie gaan maken, dus niet zeuren - aan ’t werk!

Eenmaal beneden zag ik de horizon niet meer en werd ik zo ziek als een hond. Gauw terug aan dek, en met m’n grauwe kop over de reling heb ik een deel van het dagje meegemaakt.

Halverwege de tocht gingen we in Huizen aan land, waar de ouders van Oetse iets kwamen afleveren, waar de schippers om zaten te springen. Zij waren toen zo vriendelijk om mij van boord te halen en met de auto terug naar huis te brengen in Bilthoven.





Wat ben je na de kweekschool gaan doen?


Na mijn eindexamen ben ik getrouwd met Freek en gaan wonen in Soest. We kregen twee zoons: Jeroen en Tom en twee dochters: Rozemarijn en Marjolijn en na 10 jaar verhuisden we naar Terborg in de Achterhoek.

Voor de klas heb ik nooit gestaan. Moeder zijn vond ik veel leuker en Freek en ik zeggen dan ook met regelmaat dat de periode dat de kinderen thuis waren, de mooiste was van ons leven.





Hoe gaat het nu met je?


Tot mijn niet geringe verbazing kan ik mijn draai zonder kinderen in huis ook goed vinden. Ik ben dol op muziek. Al zo’n 30 jaar zit ik in een blokfluitgroep waarin we een avond in de week, als destijds op school, prachtige muziek maken op de sopraan, alt, tenor en bas. Ik heb nog steeds dezelfde V.M.S. tenorblokfluit!

Freek en ik luisteren graag samen naar klassieke muziek. Daarnaast ben ik de laatste jaren pop-liedjes en ballads uit o.a. de jaren ’60 en ’70 gaan verzamelen op m’n computer en daar geniet ik ook van. Je komt dan weer heerlijk even in die sfeer van toen.......





Ruimte voor opmerking of commentaar.


Ik verheug me erg op de reünie; het lijkt me enig iedereen weer eens te zien. Het initiatief van Oetse waardeer ik dan ook zeer!




Contact.


Website: Reünie Kweekschool

E-mailadres: marijkevl[at]overtuin.net

Let op: bovenstaand e-mailadres is beveiligd tegen spam!
Nadat het mailtje is opengeklikt, moet je handmatig de [at] veranderen in een apestaartje!






Foto’s.




Marijke met haar man Freek, zomer 2000



   

Links hun vier kinderen: Jeroen, Tom, Rozemarijn en Marjolijn

Rechts: Marijke en Freek met vier van hun zeven kleinkinderen





juli 2005: 40 jaar getrouwd !








Klik hieronder op ’Terug naar de homepage’
om weer naar de alfabetische lijst met klasgenoten te gaan.







<<  Vorige klasgenoot                                         Volgende klasgenoot  >>


Naar boven                     Terug naar de homepage